سرمایه اجتماعی که از شبکه روابط بین انسان ها به وجود می آید نقش زیادی در زندگی ما بازی می کند. یکی از عواملی که بر وضعیت سرمایه اجتماعی اثر می گذارد کم و کیف استفاده از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی است. در این پژوهش رابطه استفاده از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی با سرمایه اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. برای مطالعه سرمایه اجتماعی، از تعریف و سنخ شناسی کلمن استفاده شده، و سپس اثر فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در چهار بعد وسایل ذخیره، مبادله، انتقال و پردازش اطلاعات بر آن مطالعه شده است. روش این تحقیق پیمایشی بوده و جمعیت آماری آن را دانشجویان دانشگاه های علامه طباطبائی و خواجه نصیرالدین طوسی تهران تشکیل داده اند، که از آنان نمونه ای به حجم 388 نفر انتخاب شدند. یافته های توصیفی تحقیق درباره ابعاد سرمایه اجتماعی نشان می دهد که در بعد ساختاری تبعیت از هنجارها و قوانین در میان دانشجویان در سطح بالایی است، در حالی که میزان عضویت و مشارکت در گروه ها و سازمان ها در سطح پایینی است. در بعد کارکردی سرمایه اجتماعی نیز اعتماد بین شخصی و اعتماد تعمیم یافته سطح نسبتا بالایی را نشان می دهد. به طور کلی، نتایج تحقیق نشان می دهد که سرمایه اجتماعی در بین دانشجویان در حد نسبتا بالایی است. فرضیه اصلی این تحقیق، یعنی تاثیر مثبت استفاده از فناوری های جدید اطلاعات و ارتباطات بر سرمایه اجتماعی، مورد تایید قرار گرفت، هر چند شدت این تاثیر در حد نسبتا پایینی است.

فن آوری های اطلاعات و ارتباطات (ICTs) به مانند ابزاری توانمند، جوامع روستایی را در رویارویی هوشمندانه با مسائل و مشکلات و نیز، مواجه خردمندانه به تغییرات و تحولات عرصه های مختلف اقتصادی، اجتماعی و غیره یاری کرده اند. فن آوری های اطلاعات و ارتباطات (ICTs) پلی است که می تواند، جوامع روستایی ما را با تکنولوژی روز دنیا پیوند بزند. ازجمله پیش نیاز توسعه این فن آوری ها در مناطق روستایی، افزون بر فرهنگ و بسترسازی، غنی کردن و بهبود بخشیدن وضع معیشتی روستاییان و از همه مهم تر، توجه به زیرساخت های لازم در این ارتباط است. به گفته دیگر، تعیین روستای برتر از نظر داشتن امکانات مناسب در زمینه زیرساخت های (ICTs) برای ارائه خدمات بهتر و مفیدتر در این زمینه خیلی حیاتی به نظر می رسد، در همین راستا در این پژوهش، برای تعیین روستای برتر از دید امکانات موجود در مراکز ICTs روستایی سطح شهرستان زابل، از سیستم تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی تاپسیس و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شده است و هر کدام از مراکز روستایی از لحاظ داشتن شاخص هایی همچون: فاصله تا شهر زابل، خدمات بانکی، خدمات پستی، خدمات ارتباطات و فن آوری اطلاعات و خدمات عمومی بررسی شدند. در مورد هرکدام از شاخص ها، شش مرحله  TOPSISانجام گرفت و پس از آن به اولویت بندی ایجاد مراکز ICTs روستایی در مناطق روستایی شهرستان زابل اقدام شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که وضعیت رتبه بندی مراکز ICTs روستایی در سطح شهرستان زابل، روستای لطف اله در وضعیت نامطلوب (0£0.178£1) و روستای تیمورآباد از وضعیت مطلوب (0£0.991£1) برخوردار بوده است. داده های مکانی گردآوری شده از روستاها، در GIS ذخیره و برای اولویت بندی روستاها، لایه مورد نیاز تشکیل شده و در نهایت اولویت بندی و تعیین بهترین مرکز ICTs روستایی انجام شده است.

هدف کلی این تحقیق بررسی میزان استفاده کارشناسان کشاورزی استان آذربایجان غربی از فناوری های اطلاعات و ارتباطات و شناسایی عوامل بازدارنده استفاده از فناوری های مذکور است. جامعه آماری تحقیق از کارشناسان کشاورزی استان آذربایجان غربی تشکیل شد (N=1050)که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه آماری 256 نفر تعیین شد. ابزار جمع آوری داده های مورد نیاز تحقیق پرسشنامه بود. ضریب آلفای کرونباخ 0.86 برای پرسشنامه به دست آمد. یافته های این تحقیق نشان داد که میزان استفاده از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی توسط کارشناسان کشاورزی در سطح خوبی است. عوامل بازدارنده در زمینه استفاده از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی شامل عوامل اقتصادی، فنی و محیطی بودند که مهم ترین آنها شامل هزینه بالای اتصال به اینترنت، فقدان نیروی متخصص جهت رفع مشکل و عدم تجهیز اداره و محیط کار به رایانه بودند. نتایج به دست آمده از رگرسیون چندگانه نشان داد که مجموع متغیرهای مستقل تحقیق توانایی 53.5 درصد از میزان تغییرات استفاده از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی را توسط کارشناسان جهاد کشاورزی استان آذربایجان غربی، تبیین می کند.

فناوری های اطلاعات و ارتباطات، به عنوان فناوری غالب در هزاره جدید معرفی شده اند. این فناوری ها با سرعت بخشیدن به فرایند مبادله اطلاعات و کاهش هزینه های داد و ستد، به ابزاری برای افزایش بهره وری، کارآیی و رشد در تمامی حیطه های فعالیت بشری تبدیل شده اند. مزایای بالقوه این فناوری ها زمانی قابل حصول است که در بین تمام بخش های جامعه توسعه و گسترش یابند. در مقاله حاضر، نظریه های فردی پذیرش فناوری های اطلاعات و ارتباطات، از جمله نظریه نشر نوآوری، مدل پذیرش فناوری، نظریه رفتار هدایت شده، پارادایم انتظار-تایید و نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری و نظریه های سازمانی شامل مدل تناسب بین وظیفه و فناوری، چارچوب فناوری-سازمان-محیط و چارچوب تناسب بین افراد، وظیفه و فناوری، شرح داده می شوند و در نهایت، متغیرهای تاثیرگذار بر کاربران برای پذیرش فناوری های اطلاعات و ارتباطات، معرفی می شوند.

بر اساس تغییرات اجتماعی- فن آورانه شهر اطلاعاتی تهران، خانگی شدن فن آوری های ارتباطی و اطلاعاتی سبب شده است تا ایده هم زیستی انسان و فن آوری در ابعادی از سطوح شناختی تا کنشی تسهیل شود. در این میان، عاملان اجتماعی نوجوان از سطح انطباق پذیری بیش تری با فن آوری های جدید در بعد کنش های روزمره برخوردارند، تا جایی که تشدید وابستگی به فن آوری های به روز، زمینه ادغام عاملیت انسان و فن آوری را فراهم می آورد. در این مقاله، نویسندگان تلاش کرده اند تا برخی از جنبه های زندگی خانوادگی مرتبط با مساله مذکور را بر طبق نگرش نوجوانان (نسل جدید) و نیز مادران و پدران تحلیل کنند. پس از برآورد آمایشی اطلس کلان شهر تهران، با توجه به نمونه گیری هدفمند و تیپیک و با اتخاذ روش مصاحبه نیمه ساختاریافته با 120 نوجوان و 20 نفر از مادران و پدران مصاحبه شد. رویکرد نظری منطبق بر دوگانه ساختار-عاملیت برای انسان و فن آوری بوده و از تحلیل کدگذاری چند مرحله ای و سنخ یابی استفاده شده است. در مجموع، نتایج نشان می دهند که طیفی از نگرش های متعدد میان نوجوانان و والدین مانند سه گانه تکنیک گرایان، محافظه کاران و انسان گرایان قابل احصاست. یکی از مضامین کلیدی در تحلیل مساله و امکان تلفیق عاملیت عبارت از ایده «فن آوری به مثابه منبع قدرت» برای نوجوانان است. از این رو، نوعی «انسان شناسی جدید» در فهم کنش نوجوانان به دلیل اتصال به ابزارها و فن آوری های جدید شکل می گیرد که بر سطحی از ادغام کنشگر با فن آوری های نو ظهور دلالت دارد. در این چشم انداز، توجه به مفهوم «نمایش قدرت» حائز اهمیت است.